Ongeluk drie jaar geleden – en nu?

Posted: 14th augustus 2017 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Drie jaar geleden was mijn ongeluk.

Ervaringen heb ik gekregen.

Goede en minder leuke.

 

Iets van geleerd?

 

Als het gaat over machteloosheid, jazeker.

Als het gaat over arbeidsongeschiktheidsverzekering, absoluut.

Gemeente, bijstand? Ja.

Een rechtszaak? Ja. Helaas.

Hersenletsel? Die van mij – dan ja. Die van anderen? Enigszins. We blijven allemaal uniek.

Revalideren? Tsja.. ja.

Je schikken in de situatie? Duurde even.

 

En nu?

Nu ben ik uitbehandeld.

Klinkt terminaal, maar genezen van hersenletsel kan nu eenmaal niet.

Het is iets wat ik meeneem, het letsel én de ervaringen.

 

Meeneem, waarheen?

 

Zegt u het maar!

Ik hoop iemand, misschien jou wel, ermee te kunnen helpen.

Want mijn God, wat een eenzaam proces is dit voor mij geweest.

En is het ongetwijfeld ook voor anderen.

 

Misschien mag ik iets doen als ervaringsdeskundige, bij Slachtofferhulp, ga ik een magazine over de impact onzichtbaar-ziek-zijn maken (óók voor de naasten) of word ik heel tevreden met mijn geweldige hond, tuin en thuis.

  1. Paul Abspoel schreef:

    The only way is up… hoop ik dan maar. En: hoelang zeg ik al dat ik eens wil komen bijpraten? Aan jou ligt het niet, ik weet het. Moet er dit jaar echt van komen!
    Ik ben blij dat je je gedachten hier blijft delen en er zal toch nog wel iets meer te behalen zijn dat tevreden leven met huisje, tuintje, hondje? Blijf delen, Inger. Groet, Paul

  2. Rob Haster schreef:

    Waar is de wie en ik?

    Ik schaam
    mijn stilte
    maar een stem was ik nooit
    zo digitaal ver weg
    vond ik ergens een flard
    zo dichtbij ooit
    nog steeds ver weg

    omarmende woorden
    herinner ik mij
    en dan: mijn zwijgen
    loste blijkbaar op
    in die oceaan van stilte
    die we waren

    mensen zijn de stof
    waarvan eenzaamheid is gemaakt
    maar jouw vechten
    is de dijken klei
    die van verdrinken
    leven maakt,

    [stilte]

  3. Rob Haster schreef:

    …. [sterkte]

    en [hoop] ……

    • anna schreef:

      mooi zeg!
      kben benieuwd naar je glossy, geweldig idee!
      Littekens als wegwijzers,zo zwaar, zo waar, en je weg maakte die bocht. wat is zo’n richtingswijzer belangrijk voor ons, in de mist van levens.
      Dank voor je levenszin.

  4. Margriet schreef:

    Inger!
    Dank je wel. Sterkte en blijf de lichtpuntjes zoeken

  5. Anneke schreef:

    Beste Inger, ik word stil als ik het lees.
    Woorden weet ik niet te schrijven.
    Maar wat ik wel weet…dat ik heel veel respect voor je hebt.
    Je doorzettingsvermogen.
    Je schrijftalent.
    Het heeft impact.
    Je maakt een verschil!