Lotgenoot in mijn straat

Posted: 5th juni 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

VreelandZaterdagochtend. Kwart voor twaalf.

Ik heb mijn plastic in de bak gegooid en ben op weg naar huis.

Op het terras waar ik dan langskom gaat een oudere vrouw zitten.

De barvrouw komt naar haar toe.

“Sorry mevrouw, wij gaan pas om twaalf uur open.”

“Maar… in mijn wandelpapiertje staat dat je hier kunt rusten!”

“Ja, nee, sorry, maar nu nog niet.”

 

Ik kan het niet aanzien. En als ik iets niet kan aanzien, dan doe ik er – meestal – wat aan.

“Mevrouw, ik woon hiernaast. Wilt u anders bij mij even wat drinken?”

Na wat aandringen gaat ze mee.

 

Lees verder

Rechtszaak

Posted: 28th april 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Vandaag is het 28 april 2016.

Over een maand is het 28 mei 2016, precies één jaar en negen maanden na mijn ongeluk.

Op die dag is het gisteren gebeurd.

Dat ik voor het eerst in de rechtbank ben geweest. Als onderwerp. Als getuige. Als slachtoffer.

Of… als dader?

Mijn zaak komt dan (eindelijk) voor.

 

Lees verder

Eenzaamheid

Posted: 25th april 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , ,

Veel vrienden en toch nog eenzaam. Zo kopte de NOS gisteren een artikel.

 

Gelukkig zit ik niet in een positie van vrienden als concurrenten.

En vrienden heb ik – als ik Facebook en Twitter mag geloven – méér dan genoeg.

Maar ik herken het wel.

 

Alleen zijn is mijn middelste naam. Van kinds af aan.

Er buiten vallen op de basisschool, een overlevingsstrategie bedenken op de middelbare school…

Het zorgt voor eenzaamheid.

Lees verder

De donkerste nacht

Posted: 22nd december 2015 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , , ,

Kwart voor zes. Over één kwartier precies zet je man de zelfgemaakte groentesoep op tafel.

Het is mooi weer. Buiten eten wordt het.

 

Jij stopt een stekker in het stopcontact. Telefoon aanzetten en opladen.

Terwijl je er nog naast staat, aan het houten keukenblad, wordt er gebeld.

Nummer onbekend.

 

Bent u de moeder van I.C. van Nes?

Ja.

Uw dochter is opgenomen in ons ziekenhuis, het AMC in Amsterdam.

Ze heeft een ernstig ongeluk gehad.

 

Lees verder

Het moeilijkste moment

Posted: 4th december 2015 by Inger van Nes in Columns
Tags: , ,

Drie jaar geleden. Jaar geleden drie. Geleden jaar drie.
De Sint Josephkerk was nog niet verbouwd.

De vrouwen sliepen in de kleedkamer van de vrouwen.
De mannen in de kelder.

De elektriciteit was er. Soms. Soms ook in plassen water.
Kouder dan in die zaal heb ik het nooit gevoeld.

Alles was moeilijk. Ik kende niet iedereen. Ik kende onze mannen en vrouwen totaal niet.
Wist niets van hun achtergrond en verhalen.

Maar ik was daar. En ik werd de coördinator.
Van de coördinatoren.

“Moest je dan niet heel veel regelen, iedereen aansturen?”
Nee. Dat moest niet.

Ik maakte me zorgen over de coördinatoren. En over de deurwachters. En over de hosts.
En over de Diaconie. Ze ‘moesten’ te hard werken. Ook van zichzelf.

Ik was elke avond bang dat als ik wakker zou worden, er iemand dood gegaan zou zijn.

Dood.

En toch, dat was niet het moeilijkste. Geen tijd meer hebben voor mijn eigen vrienden ook niet.
Sinterklaas en kerst, het maakte me geen hol meer uit.

Nee, het moeilijkste was toen jij aan de deur stond. Lees verder

Gepest in Vreeland

Posted: 18th november 2015 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , ,

Daar woon ik dan. Weer.

Op 28 november 2004 verhuisde ik van het huis van mijn ouders in Vreeland naar Amsterdam Oud-Zuid.

Na zes maanden verhuisde ik naar een prachtig studentenhuis in Oud-Zuid, één jaar later naar een volwassen en eigen appartement in Oud-Zuid en zeven en een half jaar later naar een woning van de Diaconie op de grachtengordel Zuid.

Zoals wel meer Vreelanders doen.

En op vrijdag 16 oktober 2015 verhuisde ik weer.

Na 10 jaar, 10 maanden en 18 dagen. Of na 567,71 weken, 130,6 maanden of 10,88 jaren. 3974 dagen.

Terug in het dorp van mijn ouders.

Terug in het dorp van mijn jeugd.

En daar heb ik geen goede herinneringen aan.

Lees verder

Maar…. ben je dan niet boos?

Posted: 17th november 2015 by Inger van Nes in Columns, Observaties
Tags: , , , ,

Gisteren kwam jij op bezoek. We hadden elkaar nooit eerder ontmoet.

Ik vertelde je mijn verhaal en jij had mij ooit gezien op het symposium van Ark Media.

boos“Je vertelt het zo rustig en kalm.”

“Ja, zo voel ik me ook.”

“Maar…. ben je dan niet boos?”

“……….
Waarop?”

“Op het ongeluk!”

“Maar zoiets kan toch iedereen gebeuren?”

Lees verder

Ode aan mijn dorp

Posted: 9th november 2015 by Inger van Nes in Gedichten
Tags: , , ,

In afwachting van het werk dat gaat komen,

zie ik hier de blaadjes verkleuren en vallen van de bomen.

Zonder het geluid van vijftig buurvrouwen en mannen,

hoor ik hier de regen vallen op mijn dakpannen.


Toen ik hier de eerste weken was herkende iedereen mij en zei me gedag.

ik dacht dat dit was vanwege mijn bekendheid, of omdat ik rondliep zonder glimlach.

Maar in mijn dorp zeggen allen elkaar ‘hallo’, ‘goedemiddag’ en ‘goedemorgen’,

En dat baart me verwondering, geen zorgen.

Lees verder

Open sollicitatie

Posted: 2nd november 2015 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Beste mensen, goede werkgevers,

Mijn nieuwe huis is opgeruimd en ingericht, mijn fietsongeluk meer dan één jaar geleden.

Dat opent voor mij een nieuw hoofdstuk: werk zoeken. En het liefst: vinden!

Daarvoor heb ik u en/of jou nodig.

writing

 

 

 

 

 

 

 

 

Lees verder

Gezegend zij die niet op TV komen…

Posted: 29th oktober 2015 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , , ,

Geen verhuisnieuws dit keer maar een uitzending gemist.

Een paar weken terug mocht ik bij Annemiek Schrijver en haar fantastische team van De Verwondering te gast zijn.

Mocht u mij dus eens willen horen praten en zien vertellen wat Niet Aangeboren Hersenletsel met mij heeft gedaan,

depressie en de gevolgen daarvan, hoe mijn relatie tot God en Jezus er (daardoor?) uitziet, dan kunt u hier kijken:

DSC02065