Mag ik nutteloos zijn?

Posted: 28th september 2017 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Één week geleden, Frankrijk.

Ik was in een klooster. Een klooster waar van deelnemers wordt verwacht dat ze meehelpen.

Met de afwas, de schoonmaak of het uitdelen van voedsel.

Ik deed niets.

Bij iedere maaltijd kwam een nieuwe vraag. Wie kan ons helpen?

Ik stak geen enkele keer mijn vinger op.

Schuldig  voelde ik me.

Alsof ik iedereen een verontschuldiging vereist was.

“Sorry, ik ben ziek geweest en heb eigenlijk nog steeds weinig energie.”

Zoiets.

Maar, mijn grote vraag blijft, mag ik eigenlijk wel nutteloos zijn?

Mag dat van een samenleving waarin je waardering krijgt door wat je doet?

Door wie je bent voor anderen?

En daarin misschien wel belangrijker: mag dat van mezelf?

Kan ik verantwoorden – naar anderen én mezelf toe – dat ik momenteel niet nuttig ben?

En hoe gaan anderen – jij misschien – daar mee om?

Welke filosoof, theoloog, psycholoog of bioloog kan mij daar iets zinvols over leren?

Antwoorden hierop heb ik nog niet.

En daarom hoor ik graag jouw suggestie of verhaal!

  1. Siebrand schreef:

    Ha allerbeste Inger, ik snap je vragen erg goed. Heb namelijk een flink deel van mijn leven al de neiging om waarde te ontlenen aan wat ik doe. Door een periode waarin ik niks kon doen, heb ik veel daarvan afgeleerd. Maar helemaal weg is het nog niet. Wel groeit mijn (geloofs)overtuiging dat ik waardevol ben niet om wat ik doe maar om wie ik ben. En leer ik steeds meer te geloven dat ik geliefd ben omdat, nou ja, gewoon, om mij. Dus niet nut maar zijn is volgens mij wat echt belangrijk is. Ik heb jou hoog. Groeten, Siebrand

  2. John Smulders schreef:

    Hallo Inger,

    Alles hangt af van de definitie, wat is nutteloos? In mijn definitie is iedereen die een bijdrage levert, hoe klein die ook mag lijken, beslist niet nutteloos.

    In de oertijd werd een bijdrage van iemand gemeten in spierkracht. Kun je veel werkverzetten dan is je bijdrage groot.

    In de huidige tijd kun je ook een bijdrage leveren met je denkkracht. Kun je bijvoorbeeld anderen een tip geven om hun spierkracht beter te gebruiken. In jouw voorbeeld, kun je de anderen tips geven om bijvoorbeeld sneller de keuken op te ruimen, of zoiets.

    Nu kunt dus ook nalaten je denkkracht te gebruiken, maar dat mag je niet doen. Dan heb je nl de keus gemaakt om geen bijdrage te leveren en ben je dus nutteloos.

    Helaas zullen we moeten accepteren dat de oermensen alleen maar kunnen meten in spierkracht. Zullen een bijdrage in denkkracht niet op waarde kunnen schatten. Maar dat is niet erg, zo is het nu eenmaal. Zolang iedereen voor zichzelf maar weet dat ze hebben bijgedragen naar vermogen.

    Grt John

  3. Annette Dubois schreef:

    Dag Inge,

    Wat je schrijft is voor mij herkenbaar. Ik worstel met het chronisch vermoeidheidssyndroom. Wat mij helpt is om mij steeds weer te realiseren dat de Eeuwige mijn leven heeft gewild. Dat ik dus gezien ben en wordt los van wat ik presteer. Ik mag er zijn. Zijn, dat is volgens mij nu mijn mogelijkheid. Soms door een ander te zien, door te luisteren, door op te merken wat er aan schoonheid om mij heen is, door zacht en liefdevol voor mijzelf te zijn. Het is een zoektocht… maar zo mag ik er van mijzelf nu zijn en geloof dat dit goed is ion mijn weg met God. Niet gemakkelijk, want onze maatschappij vraagt niet naar wie we zijn maar naar wat je presteert. Ik wens je kracht toe om er te kunnen en mogen zijn van jezelf!

  4. Annette Dubois schreef:

    Wat ik nog vergat: misschien heb je wat aan het levensverhaal van de mystica Therese van Lisieux.

  5. Aukje Huisman schreef:

    Mag ik nutteloos zijn,ja maar als je in dat klooster kan komen,
    Heb je dat toch maar gedaan .Je kan het dan ook opbrengen iets te doen.
    Het klinkt hard ja.Soms is dat de enige weg om ergens te komen.
    Je hoeft je niet schuldig te voelen,als dat zo is kan je die energie kunnen gebruiken om iets te doen.

  6. Aukje Huisman schreef:

    Mag ik nutteloos zijn,ja maar als je het op kan brengen daar te komen .
    Dan kan je ook iets doen/of je voelt je schuldig.
    Dat kost ook energie ,is het niet beter dit goed te gebruiken door iets te doen.

  7. Bert Geerts schreef:

    Natuurlijk mag je nutteloos zijn, we leven in een vrije samenleving.
    Zolang dit niet gast op kosten van de maatschappij wie zijn wij dan om daar een oordeel over te vellen.

  8. Ann Mols schreef:

    Beste Inger,
    De grootste bijdrage van sommige mensen is ge woon ‘er’ ‘zijn’.
    Eens je dat kan aanvaarden, en je schuldgevoel kan afleggen, opent zich een mooie weg die zeer vruchtbaar kan zijn. Maar in ons nutsdenken is die weg (in ons hoofd althans) amper begaanbaar.

  9. Margriet schreef:

    pfoe Inge, wat kan schuldgevoel toch diep zitten he.
    En ik weet zeker dat ik dat schuldgevoel niet kan wegnemen
    maar…. er is er volgens mij maar één naar wie je hebt te (leren) verantwoorden dat je (soms) nutteloos bent, en dan ben je zelf. Mij, en anderen hoef je niets uit te leggen.
    En zelfs daar heb je waarschijnlijk nog een weg te gaan.
    Ach, als Calvijn niet had bestaan dan hadden we hem wel uitgevonden
    Sterkte met al!

  10. Anouk schreef:

    Ja.

    Van mij mag je voluit nutteloos zijn, ik hoop dat je het van jezelf ook leert mogen, al weet ik dat dat vaak veel lastiger is. Je bent meer dan je doet. En als je op één vlak nutteloos bent, ben je op een ander vlak juist waardevol.

  11. Jo V schreef:

    Hoi,

    Het ligt er aan hoe je je nutteloos voelt. Voor God of voor mensen? Laatst las ik dit: satan pushes, Jesus leads.
    Jezus zegt dat Hij de wijnstok is en wij zijn de ranken. Als we in hem blijven dragen we veel vrucht. We dragen dus alleen maar vrucht (voor Hem, heeft eeuwigheidswaarde) als we in hem blijven. Hoe doen we dat? Door ons continu te vullen met zijn Woord (Bijbel), daardoor veranderen we automatisch en gaan vrucht dragen. Zijn Woord vernieuwt ons denken en zijn Heilige Geest geeft ons nieuwe kracht. Hij maakt ons nieuw en krachtig en dat we vrucht dragen voor Hem! En het een makkelijke opdracht. En Hij accepteert je onvoorwaardelijk en vol liefde zoals je bent! Hij weet dat je effe wat zwakker bent en houdt er niet minder om van je. Dag schuldgevoel 😁

  12. Jo V schreef:

    Kleine aanvulling: in Hem is meer dan alleen je vullen met zijn Woord, het is ook een relatie met Hem hebben fout Zijn Geest.

  13. Jeanine schreef:

    In het er zijn ben je waardevol en zou niets hetzelfde zonder jou zijn. Dus eigenlijk ben je dan al “nuttig” in het er zijn. Wat je denkt en vervolgens uitstraalt rust, liefde, vreugde en vrede doen er meer toe dan wat je praktisch doet.

  14. Henriet schreef:

    Als ik het goed heb Inger, heb je in de jaren vóór je ongeluk zeker “voor twee” gewerkt. Misschien moet je daarvan jaren uitrusten?
    Een béétje fatsoenlijke herder vergt geen prestaties van een schaap dat moeite heeft met lopen. Dat geldt dunkt me temeer voor degene die zich de Goede Herder noemde – jouw herder?