Wanneer mag ik weer meedoen??

Posted: 28th oktober 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Begin augustus gaven mijn therapeuten aan dat ik mocht beginnen met reïntegreren.
Eindelijk!

Voorwaarde van hen en van mezelf: begeleiding hierbij door een coach is noodzakelijk.
Prima, doen we.

Dacht ik.

Omdat ik het geld niet (meer) heb om dit zelf te betalen*, moest ik hiervoor naar mijn gemeente.

Er waren ongeveer zes weken nodig om hen in te laten zien dat één maand reïntegratie voor mij te weinig is.

“Ga maar offertes aanvragen voor zes maanden.”, was uiteindelijk hun verzoek aan mij.

Prima, doe ik. En dan stuur ik ze ook graag naar jullie op.

 

Vervolgens is het al een heel aantal weken angstvallig  s   t   i   l.

Lees verder

Twee seconden, twee levens

Posted: 30th september 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Af en toe komt het bij me binnen.

Twee seconden.

Zolang denk ik dat het duurde toen ik uitweek bij het inhalen,
tegen een lantarenpaal botste en met mijn achterhoofd op de grond viel.

Twee seconden.

Het leven daarvoor was zeker niet perfect.
Ik had mijn goede en slechte momenten. En de slechte liet ik niet graag zien.

Maar….

Ik had werk. Werk dat ik heerlijk vond om te doen.
Eigen baas, samen met collega’s en in een bestuur.
Het ging over het algemeen goed en steeds beter.

2-secondenToen, twee seconden.

Schedelbasisfractuur, bloed uit mijn oren.
Niet Aangeboren Hersenletsel, voorhoofd eruit.
Depressie, ernstig ondergewicht.

Opname in het ziekenhuis.
In een revalidatiecentrum.
Thuis.
Alleen.

Twee seconden.

Lees verder

Één jaar, elf maanden en twaalf dagen

Posted: 9th augustus 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , ,

Daar zit ik dan, op mijn bank in Vreeland.

Een jaar geleden woonde ik nog in Amsterdam.

Een jaar geleden had ik geen therapie.

Geen werk, geen energie.

En waar had ik op gehoopt?

Dat ik nu aan het strand zou zijn. Dat ik aan het werk was. Sociaal en beter qua energie.

Nou, ik werk nog steeds niet.

Lees verder

Lotgenoot in mijn straat

Posted: 5th juni 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

VreelandZaterdagochtend. Kwart voor twaalf.

Ik heb mijn plastic in de bak gegooid en ben op weg naar huis.

Op het terras waar ik dan langskom gaat een oudere vrouw zitten.

De barvrouw komt naar haar toe.

“Sorry mevrouw, wij gaan pas om twaalf uur open.”

“Maar… in mijn wandelpapiertje staat dat je hier kunt rusten!”

“Ja, nee, sorry, maar nu nog niet.”

 

Ik kan het niet aanzien. En als ik iets niet kan aanzien, dan doe ik er – meestal – wat aan.

“Mevrouw, ik woon hiernaast. Wilt u anders bij mij even wat drinken?”

Na wat aandringen gaat ze mee.

 

Lees verder

Rechtszaak

Posted: 28th april 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Vandaag is het 28 april 2016.

Over een maand is het 28 mei 2016, precies één jaar en negen maanden na mijn ongeluk.

Op die dag is het gisteren gebeurd.

Dat ik voor het eerst in de rechtbank ben geweest. Als onderwerp. Als getuige. Als slachtoffer.

Of… als dader?

Mijn zaak komt dan (eindelijk) voor.

 

Lees verder

Eenzaamheid

Posted: 25th april 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , ,

Veel vrienden en toch nog eenzaam. Zo kopte de NOS gisteren een artikel.

 

Gelukkig zit ik niet in een positie van vrienden als concurrenten.

En vrienden heb ik – als ik Facebook en Twitter mag geloven – méér dan genoeg.

Maar ik herken het wel.

 

Alleen zijn is mijn middelste naam. Van kinds af aan.

Er buiten vallen op de basisschool, een overlevingsstrategie bedenken op de middelbare school…

Het zorgt voor eenzaamheid.

Lees verder

De donkerste nacht

Posted: 22nd december 2015 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , , ,

Kwart voor zes. Over één kwartier precies zet je man de zelfgemaakte groentesoep op tafel.

Het is mooi weer. Buiten eten wordt het.

 

Jij stopt een stekker in het stopcontact. Telefoon aanzetten en opladen.

Terwijl je er nog naast staat, aan het houten keukenblad, wordt er gebeld.

Nummer onbekend.

 

Bent u de moeder van I.C. van Nes?

Ja.

Uw dochter is opgenomen in ons ziekenhuis, het AMC in Amsterdam.

Ze heeft een ernstig ongeluk gehad.

 

Lees verder

Het moeilijkste moment

Posted: 4th december 2015 by Inger van Nes in Columns
Tags: , ,

Drie jaar geleden. Jaar geleden drie. Geleden jaar drie.
De Sint Josephkerk was nog niet verbouwd.

De vrouwen sliepen in de kleedkamer van de vrouwen.
De mannen in de kelder.

De elektriciteit was er. Soms. Soms ook in plassen water.
Kouder dan in die zaal heb ik het nooit gevoeld.

Alles was moeilijk. Ik kende niet iedereen. Ik kende onze mannen en vrouwen totaal niet.
Wist niets van hun achtergrond en verhalen.

Maar ik was daar. En ik werd de coördinator.
Van de coördinatoren.

“Moest je dan niet heel veel regelen, iedereen aansturen?”
Nee. Dat moest niet.

Ik maakte me zorgen over de coördinatoren. En over de deurwachters. En over de hosts.
En over de Diaconie. Ze ‘moesten’ te hard werken. Ook van zichzelf.

Ik was elke avond bang dat als ik wakker zou worden, er iemand dood gegaan zou zijn.

Dood.

En toch, dat was niet het moeilijkste. Geen tijd meer hebben voor mijn eigen vrienden ook niet.
Sinterklaas en kerst, het maakte me geen hol meer uit.

Nee, het moeilijkste was toen jij aan de deur stond. Lees verder

Gepest in Vreeland

Posted: 18th november 2015 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , ,

Daar woon ik dan. Weer.

Op 28 november 2004 verhuisde ik van het huis van mijn ouders in Vreeland naar Amsterdam Oud-Zuid.

Na zes maanden verhuisde ik naar een prachtig studentenhuis in Oud-Zuid, één jaar later naar een volwassen en eigen appartement in Oud-Zuid en zeven en een half jaar later naar een woning van de Diaconie op de grachtengordel Zuid.

Zoals wel meer Vreelanders doen.

En op vrijdag 16 oktober 2015 verhuisde ik weer.

Na 10 jaar, 10 maanden en 18 dagen. Of na 567,71 weken, 130,6 maanden of 10,88 jaren. 3974 dagen.

Terug in het dorp van mijn ouders.

Terug in het dorp van mijn jeugd.

En daar heb ik geen goede herinneringen aan.

Lees verder

Maar…. ben je dan niet boos?

Posted: 17th november 2015 by Inger van Nes in Columns, Observaties
Tags: , , , ,

Gisteren kwam jij op bezoek. We hadden elkaar nooit eerder ontmoet.

Ik vertelde je mijn verhaal en jij had mij ooit gezien op het symposium van Ark Media.

boos“Je vertelt het zo rustig en kalm.”

“Ja, zo voel ik me ook.”

“Maar…. ben je dan niet boos?”

“……….
Waarop?”

“Op het ongeluk!”

“Maar zoiets kan toch iedereen gebeuren?”

Lees verder