Archive for the ‘Observaties’ Category

Zoek jij een coach die met je mee wandelt?

Posted: 17th juni 2019 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , ,

Sinds een aantal maanden mag ik mijzelf officieel coach noemen. Natuurcoach, om precies te zijn. Dat houdt in dat ik geen kantoor heb waar ik cliënten ontvang, maar een bos of de heide waar ik overdag afspreek en met mijn cliënt ongeveer een uur wandel. Op dit moment heb ik ruimte voor nieuwe cliënten. Maar […]

Gezocht: drie mensen om buiten te coachen

Posted: 7th november 2018 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

UPDATE: ik heb inmiddels genoeg mensen gevonden. Dank daarvoor! Wil je alsnog gecoacht worden? Dan kan je 1) op de wachtlijst bij mij of 2) ik verwijs je door naar een andere coach. ————————————————————————   Sinds een aantal maanden volg ik een opleiding coaching. Waar je mijn kantoor vindt? Buiten. Ervaring met coachen heb ik. Met […]

Mijn christelijke vrienden zijn ongetwijfeld bekend met het volgende lied: Laat de kind’ren tot mij komen, alle, alle kind’ren. Laat de kind’ren tot mij komen, niemand mag ze hindren. Want de poorten van mijn rijk, staan voor kind’ren open, laat ze allen groot en klein, bij mij binnen lopen. Dit lied is gebaseerd op diverse […]

Mag ik nutteloos zijn?

Posted: 28th september 2017 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Één week geleden, Frankrijk. Ik was in een klooster. Een klooster waar van deelnemers wordt verwacht dat ze meehelpen. Met de afwas, de schoonmaak of het uitdelen van voedsel. Ik deed niets. Bij iedere maaltijd kwam een nieuwe vraag. Wie kan ons helpen? Ik stak geen enkele keer mijn vinger op. Schuldig  voelde ik me. […]

Ongeluk drie jaar geleden – en nu?

Posted: 14th augustus 2017 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Drie jaar geleden was mijn ongeluk. Ervaringen heb ik gekregen. Goede en minder leuke.   Iets van geleerd?   Als het gaat over machteloosheid, jazeker. Als het gaat over arbeidsongeschiktheidsverzekering, absoluut. Gemeente, bijstand? Ja. Een rechtszaak? Ja. Helaas. Hersenletsel? Die van mij – dan ja. Die van anderen? Enigszins. We blijven allemaal uniek. Revalideren? Tsja.. […]

Overzicht 2016

Posted: 21st januari 2017 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Tweeduizendzestien Een jaar van dertig worden. Een jaar van wennen aan mijn nieuwe dorp. Van therapie. Niet (mogen) werken. Heel veel therapie. En oja, een rechtszaak.   Ik ga er niet heel veel woorden meer aan wijden hier. Maar het was één van de naarste dingen die ik ooit heb moeten doen.   Hoe verantwoord […]

Wanneer mag ik weer meedoen??

Posted: 28th oktober 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Begin augustus gaven mijn therapeuten aan dat ik mocht beginnen met reïntegreren. Eindelijk! Voorwaarde van hen en van mezelf: begeleiding hierbij door een coach is noodzakelijk. Prima, doen we. Dacht ik. Omdat ik het geld niet (meer) heb om dit zelf te betalen*, moest ik hiervoor naar mijn gemeente. Er waren ongeveer zes weken nodig om […]

Twee seconden, twee levens

Posted: 30th september 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Af en toe komt het bij me binnen. Twee seconden. Zolang denk ik dat het duurde toen ik uitweek bij het inhalen, tegen een lantarenpaal botste en met mijn achterhoofd op de grond viel. Twee seconden. Het leven daarvoor was zeker niet perfect. Ik had mijn goede en slechte momenten. En de slechte liet ik […]

Één jaar, elf maanden en twaalf dagen

Posted: 9th augustus 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , ,

Daar zit ik dan, op mijn bank in Vreeland. Een jaar geleden woonde ik nog in Amsterdam. Een jaar geleden had ik geen therapie. Geen werk, geen energie. En waar had ik op gehoopt? Dat ik nu aan het strand zou zijn. Dat ik aan het werk was. Sociaal en beter qua energie. Nou, ik […]

Lotgenoot in mijn straat

Posted: 5th juni 2016 by Inger van Nes in Observaties
Tags: , , ,

Zaterdagochtend. Kwart voor twaalf. Ik heb mijn plastic in de bak gegooid en ben op weg naar huis. Op het terras waar ik dan langskom gaat een oudere vrouw zitten. De barvrouw komt naar haar toe. “Sorry mevrouw, wij gaan pas om twaalf uur open.” “Maar… in mijn wandelpapiertje staat dat je hier kunt rusten!” […]